Wciąż wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że zyski z ich oszczędności są opodatkowane. Gdy trzymamy pieniądze w banku na lokacie, to wraz z upływem terminu tej lokaty płacimy fiskusowi 19 procent od naliczonych nam odsetek. Fiskus zabiera nam też 19 procent od zysku ze sprzedaży akcji, czy od wzrostu wartości posiadanych przez nas jednostek funduszu inwestycyjnego. Nie wszyscy o tym pamiętają, ponieważ – na szczęście – nie my sami musimy obliczać i odprowadzać ten podatek od zysków kapitałowych. Robią to za nas instytucje finansowe, w których trzymamy pieniądze.

Ten podatek wzbudza wiele kontrowersji. Jego przeciwnicy dowodzą m.in., że wręcz niemoralne jest opodatkowanie zysków z pieniędzy już raz opodatkowanych (ponieważ oszczędności to na ogół część odkładanych zarobków, które przecież są opodatkowane). Ale – mówią z kolei jego zwolennicy – właściwe jest, aby przychody z kapitału były opodatkowane właśnie tak, jak dochody z pracy, a poza tym podobne podatki istnieją w większości krajów Unii Europejskiej.

Aby zachęcić obywateli do oszczędzania długoterminowego, do odkładania pieniędzy z myślą o emeryturze, z podatku od zysków kapitałowych zwolnione są oszczędności lokowane na tzw. Indywidualnych Kontach Emerytalnych (IKE) – choć tylko do pewnego, niewysokiego zresztą limitu (ponad 4 tys. złotych rocznie). Od gromadzonych tam oszczędności nie zapłacimy podatku, o ile przetrzymamy je aż do emerytury (lub 60 roku życia).

Także towarzystwa ubezpieczeń na życie oferują możliwości oszczędzania – ale w powiązaniu z polisą ochronną – bez konieczności potrącania przez nie podatku od dochodów kapitałowych.

Dlatego decydując się na systematyczne oszczędzanie z myślą o emeryturze, czy – szerzej – na długoterminowe oszczędzanie, zawsze warto pytać w banku, czy agenta ubezpieczeniowego o to, jaka jest szansa uchronienia naszych oszczędności przed koniecznością oddawania części z nich fiskusowi.