IKE

Indywidualne Konto Emerytalne, czyli popularne IKE, to nic innego jak indywidualny plan oszczędnościowy oferowany zgodnie z Ustawą o indywidualnych kontach emerytalnych przez różne instytucje finansowe, w formie określonej przez tę ustawę. IKE są jedną z form dobrowolnych ubezpieczeń emerytalnych, dzięki którym mamy możliwość odłożenia znaczących środków finansowych i zapewnienia sobie w przyszłości wyższej emerytury.

Konta IKE mogą oferować i prowadzić cztery grupy instytucji finansowych:

• banki – w formie rachunku lub lokaty bankowej,
• fundusze inwestycyjne – w formie inwestycji w jednostki uczestnictwa wybranych funduszy inwestycyjnych zarządzanych przez dane Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych,
• towarzystwa ubezpieczeniowe – w formie polisy na życie z funduszem kapitałowym,
• domy maklerskie – w formie rachunków papierów wartościowych.

Można posiadać tylko jedno Indywidualne Konto Emerytalne. Już po roku od założenia nabędziemy prawo do bezpłatnego przeniesienia IKE do innej instytucji finansowej, jeżeli taką decyzję podejmiemy. Możemy również zmienić formę IKE – np. zamiast trzymania środków na lokacie bankowej wybrać fundusze inwestycyjne.

Zakładając IKE nic nie ryzykujemy. Wpłacone pieniądze możemy wypłacić w każdej chwili, dokładnie tak, jak przy lokacie czy koncie inwestycyjnym. Jeżeli nie skusimy się, aby wykorzystać odłożone fundusze do momentu przejścia na emeryturę, zyski z tytułu odsetek od odłożonych przez nas oszczędności będą zwolnione z podatku dochodowego od zysków kapitałowych (tzw. podatku Belki).

Osoby zakładające IKE muszą liczyć się z tym, że nie będą mogły na nie wpłacać dowolnej kwoty. Został ustalony maksymalny limit rocznych wpłat do IKE, który wynosi 150% średniego wynagrodzenia krajowego brutto (w 2008 roku jest to 4055,12 zł).

Indeks giełdowy

Indeks giełdowy jest podstawowym wskaźnikiem zmian cen na giełdzie. Jest zatem miernikiem koniunktury na danym rynku, ułatwiającym inwestorom ocenę sytuacji rynkowej i podjęcie właściwej decyzji. Przyjęło się uważać, że inwestor odnosi sukces wtedy, gdy stan jego portfela rośnie szybciej (lub maleje wolniej) niż wartość indeksu giełdowego. Tak mierzy się na przykład skuteczność inwestycyjną funduszy powierniczych i specjalistów od zarządzania pieniędzmi.

Najstarszym i najbardziej znanym indeksem giełdowym jest Dow Jones (DJIA, ang. Dow Jones Industrial Average), podający w przybliżeniu średnią arytmetyczną cen 30 najważniejszych spółek notowanych na NYSE - giełdzie papierów wartościowych w Nowym Jorku. Ponieważ na giełdzie nowojorskiej notowanych jest dużo więcej spółek, wprowadzony został w 1943 roku drugi indeks – S&P 500 – który obejmuje 500 najważniejszych spółek i stanowi średnią ważoną ich wartością rynkową.

W codziennych informacjach gospodarczych często przedstawiana jest sytuacja na zagranicznych rynkach kapitałowych i wtedy mamy możliwość zetknąć się z takimi nazwami jak NASDAQ (Nowy Jork), FTSE (Londyn), Nikkei 225 (Tokyo), CAC 40 (Paryż), DAX (Frankfurt). Są to indeksy najważniejszych obecnie giełd papierów wartościowych na świecie.

Z kolei najważniejsze indeksy warszawskiej Giełdy Papierów Wartościowych to WIG (Warszawski Indeks Giełdowy) i WIG 20. Ten pierwszy obejmuje wszystkie spółki rynku podstawowego notowane na nim na koniec poprzedniego kwartału. Jego wartość jest obliczana co minutę w czasie notowań ciągłych. Z kolei WIG20 obejmuje 20 najważniejszych spółek rynku podstawowego, przy czym kryterium ich doboru obejmuje obok kapitalizacji również udział w obrotach giełdy. Wartość tego indeksu obliczana jest każdego dnia na podstawie kursu jednolitego, a następnie co 15 sekund w czasie notowań ciągłych.