FOREX

Forex (ang. foreign exchange) to powszechnie używane określenie międzynarodowego rynku walutowego. Jest to największy rynek na świecie, z dziennymi obrotami sięgającymi dwóch bilionów USD. Forex jest rynkiem nieregulowanym, który funkcjonuje bez jednostki nadzorującej obrót (określa się go jako rynek typu OTC, z ang. over the counter).

Handel walutami odbywa się tu przy wykorzystaniu Internetu, telefonów i globalnej sieci banków. Każda osoba może stać się graczem na rynku, wystarczy że ma trochę wolnej gotówki i dostęp do Internet. Inwestować można zacząć nawet z niewielkimi środkami. Pierwsze kroki na rynku ułatwiają przygotowane z myślą o inwestorach Forexu platformy internetowe, np. forex.com (najlepiej najpierw poćwiczyć na przygotowanych z myślą o nowych graczach wersjach demonstracyjnych).

Rynek ten, co jest dla niego charakterystyczne i nietypowe jeśli chodzi o rynki finansowe, otwarty jest 24 godziny na dobę - od 23.00 w niedzielę do 23.00 w piątek (wg czasu środkowoeuropejskiego). Największą zaletą Forexu jest jego ogromna płynność - sprzedaż lub kupno dowolnej ilości waluty w dowolnym momencie nie stanowi żadnego problemu. Kursy walut kształtowane są tu przede wszystkim przez podaż i popyt i są dość odporne na wszelkie manipulacje kursem walutowym. Często nawet interwencje banków centralnych wielkich państw nie są w dłuższym terminie zachwiać głównymi trendami zmian kursów walut na tym rynku.

Warto zaznaczyć, że handel walutami ma charakter mocno spekulacyjny i zapewnia duże zyski zazwyczaj jedynie dla doświadczonych inwestorów, którzy potrafią zidentyfikować i zaakceptować ryzyko nietrafionej inwestycji. Zmiany kursu walutowego są bowiem trudne do przewidzenia i można powiedzieć, że istnieje tu duże podobieństwo do loterii. Zdecydowaną większość obrotów Forexu generują inwestorzy indywidualni, ale na rynku tym spekulacją zajmują się również banki i fundusze inwestycyjne.

O ile inwestując na giełdzie papierów wartościowych w akcje mamy możliwość zarobić wyłącznie w wypadku wzrostu wartości akcji, o tyle Forex daje inwestorom możliwość osiągania zysków zarówno przy wzroście, jak i przy spadku kursu danej waluty.

Fundusz emerytalny

Wprowadzony w 1999 roku repartycyjno-kapitałowy system emerytalny w Polsce składa się z trzech części, zwanych powszechnie filarami. Pierwszy filar to zreformowany system ubezpieczeń społecznych realizowany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), drugi to otwarte fundusze emerytalne (OFE), zaś trzeci filar stanowią dodatkowe dobrowolne programy emerytalne, dzięki którym możemy powiększyć wysokość naszej emerytury. II oraz III filar stanowią kapitałowy system finansowania emerytur, w którym każdy oszczędza na swoją emeryturę.

Fundusze emerytalne stanowiące podstawę II filaru polskiego systemu emerytalnego, są instytucjami sektora finansowego, których przedmiotem działania jest gromadzenie środków pieniężnych osób ubezpieczonych i inwestowanie ich w długoterminowe aktywa finansowe. Po osiągnięciu przez osoby ubezpieczone wieku emerytalnego zadaniem tych instytucji będzie zapewnienie im dochodów na emeryturze w formie comiesięcznych wypłat aż do chwili śmierci osób ubezpieczonych.

Obecnie na rynku polskim działa 15 OFE, zarządzanych przez powszechne towarzystwa emerytalne działające w formie spółek akcyjnych. Członkostwo w OFE jest obowiązkowe dla wszystkich osób urodzonych po 31 grudnia 1968 r. Każdy zatrudniony ma obowiązek wybrać jeden fundusz emerytalny, do którego trafiać będzie część obowiązkowej składki emerytalnej (7,3%), czyli część wynagrodzenia ubezpieczonego. Za zarządzanie tymi środkami fundusz może pobrać prowizję.

Fundusze emerytalne mają osobowość prawną, nie posiadają jednak zdolności upadłościowej, tj. nie mogą ogłosić bankructwa. Fundusz emerytalny dysponuje odrębnym majątkiem od majątku powszechnego towarzystwa emerytalnego i w przypadku ogłoszenia upadłości przez PTE, aktywa funduszu emerytalnego nie wchodzą w skład jego masy upadłościowej.

Wybierając fundusz emerytalny nie należy tego czynić pochopnie lub zdawać się na losowanie. Od naszego wyboru zależy przecież wysokość przynajmniej części naszej emerytury. Podejmując decyzję warto zwrócić uwagę na kilka czynników:

• wysokość prowizji pobieranej przez fundusz,
• strategię i skład portfela inwestycyjnego funduszu, czyli to, w jaki sposób będzie on inwestował powierzone mu środki (jeżeli będzie inwestował przede wszystkim w papiery skarbowe, nie należy się spodziewać wielkich zysków, jednak ryzyko straty finansowej będzie niewielkie; z kolei gdyby większość środków inwestował w akcje, należy liczyć się z możliwością wysokich zysków, ale i z ryzykiem wysokich strat w sytuacji nietrafionych inwestycji),
• stopę zwrotu funduszu z dotychczasowych inwestycji,
• wysokość kapitału własnego towarzystwa (w sytuacji nietrafionych inwestycji będzie mogło pokryć straty z własnych środków).

Obok OFE istnieją również pracownicze fundusze emerytalne, w których udziały zazwyczaj nabywa się wyrażając zgodę na potrącenie ustalonej składki z miesięcznego wynagrodzenia. Programy te są zazwyczaj dostępne wyłącznie dla pracowników danego zakładu, pracodawca zaś wnosi zazwyczaj do tego funduszu dodatkowy wkład finansowy.