Globalizacja, czyli tworzenie się rynków i firm działających w skali całego globu, a nie w granicach danego kraju, nie jest procesem nowym. Pierwsza fala globalizacji miała miejsce na przełomie XIX i XX wieku i była skutkiem ekspansji czołowych koncernów przemysłowych tamtej epoki. Wybuch I wojny światowej, a wraz z nią nacjonalizmów i wrogości pomiędzy narodami, cofnął ten proces. Ponowne i tym razem olbrzymie przyspieszenie globalizacji zaczęło się w ostatnich dekadach XX wieku, wraz z falą liberalizacji i deregulacji gospodarek, co zapoczątkowała w latach 80. XX wieku polityka Margaret Thatcher, ówczesnej premier Wielkiej Brytanii i Ronalda Reagana, prezydenta USA w tamtym czasie. Tym razem najszybciej globalizacja przebiega właśnie w świecie finansów.

Globalny rynek finansowy oznacza, że międzynarodowe fundusze, dysponujące setkami miliardów dolarów, przemieszczają się swobodnie po całym niemal świecie, inwestując pieniądze w dziesiątkach krajów z możliwością ich wycofania w każdej chwili. W Polsce kupują obligacje skarbowe emitowane przez nasze Ministerstwo Finansów i akcje polskich spółek notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Dużo większe kwoty lokują oczywiście na giełdach w Nowym Jorku, Londynie, Frankfurcie nad Menem, w Tokio, Hongkongu czy Szanghaju.

Ten swobodny przepływ kapitału przyczynił się do spadku ceny pieniądza w poszczególnych krajach i do stabilizacji wszelkich cen, także towarów i usług, będących przedmiotem globalnego handlu. Inaczej mówiąc, przyczynił się do niskiej w ostatnich latach inflacji na całym niemal świecie.

W ślad za globalizacją rynków finansowych postępowała ekspansja zagraniczna największych firm finansowych. Dla przykładu – amerykańska Citigroup jest dziś obecna poprzez swoje banki bądź fundusze w niemal wszystkich krajach świata i dysponuje aktywami liczonymi w bilionach dolarów, a więc jest finansowo potężniejsza niż większość państw świata.

Z procesem globalizacji związane są oczywiście nowe ryzyka. Niektóre kraje doświadczyły już nagłego odpływu zagranicznego kapitału krótkoterminowego, co prowadziło do kryzysów w kilku częściach świata w latach 90. XX wieku i na początku obecnej dekady (ostatni ostry kryzys miał miejsce w Argentynie na początku 2002 roku). Jednak zwykle pierwotnym źródłem kryzysu były błędy w polityce gospodarczej popełniane przez władze danego kraju. Rozwaga w polityce gospodarczej pozwala minimalizować ryzyka płynące z globalizacji świata finansów.